Het is lente. De zon laat zich zien en de avonden blijven al langer licht De bloesem staat op punt van uitbreken en wij rijden naar Landgoed Sparrendaal waar een bruidspaar zich opmaakt voor een mooie dag. Voor ons is dit een bekende plek. Onze zus en zwager, maar ook andere vrienden vierden hier hun huwelijksfeest.
De agenda geeft aan dat dit een lange dag gaat worden. Wij hebben er veel zin in. Meer leden van de familie van Carolien zijn door ons gefotografeerd tijdens hun huwelijksdag. Het weerzien is dan ook die van ‘old friends’. Carolien maakt zich klaar in een vriendelijk ochtendzonnetje in een hoekkamer van het landgoed. Ondertussen is er een constant komen en gaan van mensen. We doen ons best om de vier neefjes in hun witte shirts vast te leggen. Ze eten broodjes met jam. Gaat dat wel goed allemaal? Ondertussen worden de laatste kreukels uit jurk gestoomd in de trouwzaal. Patrick kan de tijd nemen. Pas wanneer hij hoort dat Carolien haar make-up goed zit, trekt hij zijn pakbroek aan. De liefhebber ziet direct dat deze van New Tailor komt. Een mooi staaltje Utrechts vakwerk.
De first look vindt plaats bij de buitendeur. We gunnen het bruidspaar een kort moment samen, voordat we oversteken naar het park voor foto’s. Tussen de narcissen en bij het bamboe ontstaat een mooie link met Japan, waar ze straks samen naartoe reizen.
We moeten opschieten en glippen ongezien via de buitenkamers naar binnen, vlak langs nietsvermoedende gasten die hun jassen ophangen. Boven is er nog een moment van rust en vinden we tijd voor symmetrische foto’s voor de ramen.
Tijdens de ceremonie geven de beide vaders warme speeches. Moeder van de bruid heeft goed op de ringen gepast. Na de ceremonie toasten de gasten op de liefde, waarna taart en groepsfoto’s volgen. De dag glijdt vanzelf door in een viergangendiner en uiteindelijk het avondfeest. Wij schroeven onze flitsers in positie. Wat een dag!
Veel kijkplezier!
